|
U bent hier: Home ► Publicaties ► Weblogs ► Weblog Winnie Prins
Weblog Winnie Prins Mijn naam is Winnie Prins. Sinds 1999 woon ik in Zeewolde met mijn twee dochters van 16 en 18. Ik koos voor Zeewolde vanwege de bossen, het strand, de ruimte en de rust. Hier kunnen wij vakantie vieren zonder op vakantie te hoeven gaan.
Ik heb een ruime ervaring in het bedrijfsleven zowel nationaal als internationaal. Van beroep ben ik operational auditor/kwaliteitsmanager. Tussen november 2004 en juni 2008 ben ik namens Leefbaar Zeewolde actief geweest in het college van B&W, eerst als wethouder, daarna als 'bestuursadviseur' en sinds mei 2010 weer wethouder. Leefbaar Zeewolde vindt goede en duidelijke communicatie met de inwoners van Zeewolde van zeer groot belang. Vanuit die gedachte zal ik u via deze weblog regelmatig informeren over diverse onderwerpen.
De pamperende overheid De afgelopen weken heb ik veel gesproken met allerlei mensen en organisaties. Door goed te luisteren wil ik mij een beeld vormen van wat er speelt en waar mensen mee bezig zijn. Jeugd- en jongerenwerk staat hierbij hoog op mijn agenda. Op uitnodiging van de Provincie Flevoland, ben ik twee dagen in Berlijn geweest om daar naar het jongerenwerk en de jeugdzorg te kijken. Dit was zeker nuttig want ik heb er een aantal ideeën opgedaan die mijn visie over hoe wij in Zeewolde verder moeten en willen flink aangescherpt. Ik neem u graag mee aan de hand van een voorbeeld: de manier waarop ik mijn dochters heb opgevoed (en volgens mij zullen vele ouders van deze tijd zich hierin herkennen). Vroeger moest ik als kind thuis veel klusjes uitvoeren. Vaak was ik de hele zaterdag bezig om mijn moeder te helpen, en ook door de week (o.a. afwassen) was het heel normaal dat ik een bijdrage leverde. Dat vond ik niet echt leuk en daarom wilde ik het bij mijn kinderen anders doen. Ze hoefden van mij dus niet veel uit te voeren in ons huishouden. Het gevolg: ik heb twee (overigens geweldig leuke en heerlijke) dochters die achteroverleunend op de bank wachten tot hun moeder actie onderneemt en er iets gebeurt. Als ik het niet organiseer en bedenk wat goed voor ze is, blijven ze rustig hangen. Conclusie: veel te veel gepamperd! Ook als overheid hebben wij in het verleden veel te veel bedacht wat mensen graag zouden willen en dat vervolgens ook geregeld. Het gevolg: burgers die afwachten tot een ander iets onderneemt in plaats van zelf te bedenken en aan te geven wat ze graag willen en uiteindelijk is niemand echt tevreden met het resultaat. Natuurlijk is het een taak van de overheid om voor een aantal essentiële dingen (basisvoorzieningen) te zorgen. Maar onze inwoners, onze klanten, moeten bepalen wat zij daarnaast nog nodig hebben, en niet wij als pamperende overheid. De overheid schept de kaders en de randvoorwaarden, de klant (inwoner) kan daarbij actief zijn/haar behoefte kenbaar maken. In een relatief kleine gemeente zitten wij als Zeewolde dicht bij onze klanten en kunnen we in samenspraak goede resultaten boeken. Daadkrachtig bestuur Dat brengt mij op een kort verslag van het Congres van Nederlandse gemeenten waar ik deze week was. Er werd veel druk uitgeoefend om in te stemmen met een voorstel om de provincies op te heffen en dertig regiogemeenten op te richten. Met name de landelijke politici vanuit VVD (Jorritsma), D66 (Van Boxtel) en PvdA (Pans) pleitten duidelijk vóór vorming van dit soort gemeenten. De lijn Europa-Den Haag-provincie-gemeente is te lang en zorgt niet voor efficiënt bestuur. Een krachtig bestuur dat dicht bij de burger staat is een belangrijke voorwaarde voor een gezonde gemeente. Met het laatste ben ik het volkomen eens, maar om daar regiogemeenten voor te gaan vormen met minimaal een half miljoen inwoners volstrekt niet. Juist een kleinere gemeente waar de politici dichtbij de inwoners en de samenleving staan, en waar korte lijnen zijn, is krachtig en efficiënt. Europa of Den Haag krijg je niet dichter bij de burger door schaalvergroting van gemeentes. De kwaliteiten van daadkrachtige en onafhankelijke bestuurders heeft echt niets te maken met de grootte van de gemeente waar hij/zij werkt. Ik heb ook een beetje de indruk dat de landelijke partijen op deze manier de succesvolle lokale partijen de wind uit de zeilen willen halen. Gelukkig dachten veel andere (kleine) gemeentes er ook zo over en het voorstel is daarom van de agenda gehaald. De komende tijd wordt het spannend voor de Nederlandse gemeenten: het Rijk zal zich verder gaan buigen over de efficiencyslag die gemaakt moet worden. Maar dat die oplossing ligt in het formeren van megagemeentes, dat is voor mij een brug te ver!
» Reageer (Reacties: 0)
(Terug naar boven)
Een enthousiaste campagne, een megaspannende verkiezingsdag met een geweldig eindresultaat. De kiezers hebben ons beloond met 7 zetels. Daarna ging informateur Ype Dijkstra aan de slag; onderhandelingen, gesprekken, elkaar een dag goed doorzagen en dan uiteindelijk, op 29 april de installatie van het nieuwe College. Voor mij was het die avond echt feest en de start van een nieuwe periode als wethouder van Zeewolde. Het is prachtig dat we in een land wonen waar mensen wat te kiezen hebben en waar we de mogelijkheid hebben om onze eigen mening te geven en voor onszelf op te komen. Laten we, zelfs als we het hartgrondig met elkaar oneens zijn, de discussie met open vizier en met respect voor elkaar voeren. Op maandag 3 mei begon ik mijn eerste werkdag als wethouder. De computer stond er nog niet, dus begon ik met een rondje kennismaken. Naast een aantal nieuwe collega’s zag ik ook een aantal bekende gezichten. Al gauw waren we aan het bijpraten over lopende thema’s en onderwerpen. En dan is het net alsof je geen twee jaar, maar slechts twee maanden bent weggeweest. Natuurlijk ben ik de afgelopen jaren ook in de steunfractie actief gebleven waardoor ik weinig zaken heb gemist, maar vanuit wethoudersperspectief kijk je toch anders naar de zaken. Ik kon gelijk vol aan de bak! Met de portefeuilles die ik beheer ben ik heel blij. Naast ruimtelijke ordening, volkshuisvesting en bouw- en woningtoezicht, zeg maar de ‘harde’ stenen kant van Zeewolde, vormen ook jeugd en jongeren, senioren, sociaal cultureel werk en kunst en cultuur onderdeel van mijn werk voor de komende tijd. Mijn hart en mijn passies kan ik hier helemaal in kwijt, en met deze portefeuilles verwacht ik veel voor de inwoners van Zeewolde te kunnen betekenen. Het is voor een ‘beginnend’ wethouder wel lastig dat er lopende zaken zijn waar door je voorgangers al besluiten over genomen zijn en die nog moeten worden afgehandeld. Dan kan je wel een andere kijk op die zaken hebben, maar dan zul je toch in de geest van die besluitvorming een en ander moeten afwikkelen. Natuurlijk is het wel zo dat wanneer er zaken zijn waar ik écht anders over denk, ik toch de mogelijkheid heb om opnieuw naar de Raad zal gaan voor een hernieuwde discussie. Er is tenslotte door de kiezers een bepaalde keus gemaakt en die moeten we respecteren. Uiteindelijk is de Raad het hoogste orgaan, zeg maar de hoogste baas van de gemeente Zeewolde, en het College van Burgemeester en wethouders zijn de uitvoerders van haar opdrachten. Het College controleert ook of de ambtenaren de opdracht van de Raad goed hebben uitgewerkt en brengen dit dan tot besluitvorming in de commissie- en/of raadsvergadering. Dat is in het kort hoe het werkt. In mijn volgende blog kom ik terug op de onderwerpen die de komende tijd op de agenda staan.
» Reageer (Reacties: 0)
(Terug naar boven)
|
